Πού τον πίνεις τον καφέ σου;

Καλημέρα!

Τι θα έλεγες για ένα μονό εσπρεσάκι από γαλλικό καφέ;

Το 2011 πήγα ένα ταξίδι στο Μονπελιέ και μετά από αρκετό ποδαρόδρομο έψαχνα απεγνωσμένα κάπου να καθίσω, να πιω μια γουλιά νερό και καφέ.

Μετά τα πανεπιστήμια, βρήκα ένα μικρό καφέ. Ένας κόκκινος αρλεκίνος κρεμόταν στα αριστερά μου, ξύλινο μπαρ, χρυσό και κόκκινο φόντο στους τοίχους. Ήταν μεσημέρι και τα παιδιά που δούλευαν εκεί έκαναν διάλειμμα για το μεσημεριανό τους.

Τους ζήτησα συγνώμη για τη διακοπή και κάθισα να πιω το καφεδάκι μου. Με μία ζάχαρη και ένα μπουκαλάκι νερό.

Παντού υπήρχαν μικρά ραγίσματα, στις γωνίες, στο φλιτζάνι του εσπρέσο. Έχει χάσει την αίγλη του αυτό το καφέ, σκέφτηκα.

kalimera
η εικόνα έχει υποστεί ταλαιπωρία μεγάλη με το GIMP. Είχε άλλο χρώμα, τώρα έχει το χρώμα του ξύλου και προστέθηκε και το ΚΑΛΗΜΕΡΑ…

Ήπια τον καφέ μου, τους ευχαρίστησα και ξαναχάθηκα στους δρόμους της φοιτητούπολης.

Ο Διόνυσος και το αρχαιοελληνικό πνεύμα

dionisos

Το Μονπελιέ είναι γνωστό για τα πανεπιστήμιά του, τα ξακουστά κρασιά του, το αρχαιοελληνικό του ύφος, τη θάλασσα… Παντού δεσπόζουν ελληνικά ονόματα. Επάνω είναι ο Διόνυσος, η πλατεία Διονύσου.

Κάτω, ένα αντίγραφο της Νίκης της Σαμοθράκης στην Πλατεία Ευρώπης.

agalmamonpelie

Το ηλεκτρονικό εισιτήριο, ο Ζιντάν και τα γαλλικά κρασιά

Περιμένοντας το τραμ.

monpelie2

Με το τραμ γύρισα σχεδόν όλη την πόλη. Από το 2011 το Μονπελιέ είχε ήδη ηλεκτρονικό εισιτήριο, οι επιβάτες δεν χρειαζόταν καν να το επιδείξουν, περνούσαν την τσάντα από πάνω από το μηχάνημα και τέλος.

Μου έκανε εντύπωση, ότι στο δρόμο προς το Οντισέουμ είδα και μία στάση που της είχαν δώσει το όνομα του Ζιντάν. Ασφαλώς!

Η έκθεση με τα κρασιά

Το Μονπελιέ διοργανώνει κάθε δύο χρόνια έκθεση για το κρασί και τα παρελκόμενά του.

Φυσικά και πήγα, άλλωστε αυτός ήταν και ο σκοπός της επίσκεψης. Εξ ου και η εικόνα με το ροκ, γκόθικ μπουκάλι, κάτω.

384192_10150504739050926_1401688432_n

Εκεί γνώρισα και Έλληνες, έναν οινολόγο και την αδερφή του, από την Αθήνα.

Στο δρόμο της επιστροφής

Με τα μπαγκάζια φορτωμένη, περίμενα στη στάση να περάσει το λεωφορείο που πηγαίνει στο αεροδρόμιο. Μετά από αρκετή ώρα, σταμάτησε ένα λεωφορείο και ρώτησα τον οδηγό πως να πάω στο αεροδρόμιο. Πολύ ευγενικά μου απάντησε ότι το λεωφορείο που πάει εκεί θα περάσει σε μία ώρα (φτου!). Αν θες, μου λέει, μπορείς να πας στη βιβλιοθήκη απέναντι, να διαβάσεις ένα βιβλίο όσο θα περιμένεις.

Δεν πήγα.

Το χειρότερο που μου συνέβη όμως ήταν στο αεροδρόμιο. Δεν βρήκα πουθενά νερό χωρίς ανθρακικό. Πουθενά, είχαν μόνο περιέ.

Ευτυχώς ήπια νερό στο αεροπλάνο!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.